Skierowane do nas słowo Boże domaga się odpowiedzi. Nie można odkładać nawrócenia na przyszłość, ponieważ nie jesteśmy panami naszej przyszłości. Został nam natomiast podarowany przez Boga dzień dzisiejszy, w którym wypowiada On do nas swoje słowo. To, co jest „tu i teraz”, decyduje o naszym życiu i o naszej wieczności.
Ks. Maciej Zachara MIC, „Oremus” Okres Wielkanocny 2004, s. 100
Czytaj więcejABP FULTON SHEEN
Siedem słów Jezusa i Maryi
http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=44069
Czy niewiedza może być duchową wartością? Czy mamy prawo do własnego życia? Dlaczego tak bardzo ważna jest samodyscyplina, upokarzająca pychę? Siedem słów wypowiedzianych przez Maryję zanim Chrystus rozpoczął publiczną działalności i siedem słów Zbawiciela cierpiącego na krzyżu, to niezwykła korespondencja Syna i Matki, która jest ogromnym duchowym wsparciem dla współczesnego człowieka. Wybitny kaznodzieja, wielki kapłan, obecnie Sługa Boży, arcybiskup Fulton Sheen, odnajduje w słowach Maryi i Jezusa proste odpowiedzi na trudne pytania, które świat każdego dnia stawia katolikom.
(Dz 11,19-26)
Ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, głosząc słowo samym tylko Żydom. Niektórzy z nich pochodzili z Cypru i z Cyreny. Oni to po przybyciu do Antiochii przemawiali też do Greków i opowiadali Dobrą Nowinę o Panu Jezusie. A ręka Pańska była z nimi, bo wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana. Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jerozolimie. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę [wiernzch] dla Pana. Udał się też do Tarsu, aby odszukać Szawła. A kiedy [go] znalazł, przyprowadził do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.
(Ps 87,1-7)
REFREN: Wszystkie narody, wysławiajcie Pana
Na świętych górach Jego miasto:
umiłował Pan bramy Syjonu
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie,
miasto Boże.
Wymienię Egipt Babilon wśród tych, co mnie znają,
oto Filistea, Tyr, i Etiopia:
nawet taki kraj tam się narodził.
O Syjonie powiedzą: „Każdy człowiek urodził się na nim,
a Najwyższy sam go umacnia”.
Pan zapisuje w księdze ludów:
„Oni się tam narodzili”.
I tańcząc śpiewać będą;
„Wszystkie moje źródła są w tobie”.
(J 10,27)
Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną
(J 10,22-30)
Obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona. Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie. Rzekł do nich Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
W tygodniu po niedzieli Dobrego Pasterza stają przed nami święci Apostołowie Barnaba i Paweł, ludzie dobrzy i pełni Ducha Świętego. Ich świadectwem jest trwająca cały rok posługa, którą podjęli w Kościele antiocheńskim. Każdy sługa Jezusa ma być czytelną ikoną zarówno Jego świętego człowieczeństwa, jak też wewnętrznej mocy, pochodzącej od Ducha Bożego. To upodobnienie się do Mistrza wymaga odpowiedniego czasu – symbolicznego roku – okresu dojrzewania naszego człowieczeństwa, naszej wiary.
Wojciech Skóra MIC & Dorota Wojciechowska, „Oremus” kwiecień 2005, s. 89
Czytaj więcejFRANK VIOLA, MARY DEMUTH
Dzień, w którym spotkałam Jezusa
http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=44073
Dwa tysiące lat temu Jezus Chrystus spotykał się z ludźmi takimi jak Ty twarzą w twarz. Z ludźmi załamanymi, niedoskonałymi, czasem przerażonymi, pozbawionymi nadziei. „Dzień, w którym spotkałam Jezusa” to wspaniale opowiedziana historia, która relacjonuje warte uwagi spotkania z pięcioma kobietami z Ewangelii – kobietami, które desperacko potrzebowały odnaleźć poczucie sensu, bezpieczeństwa i celu. Jak my wszyscy, i one zmagały się z błędami przeszłości, niepewnością teraźniejszości i lękiem o przyszłość.. Wraz z Frankiem Violą i Mary DeMuth udaj się w fascynującą podróż w czasie.