Autor: Mateusz.pl

Rozważanie na czwartek, 18 lutego 2016

„Boże, bez Ciebie istnieć nie możemy” – w tym zdaniu wyrażona jest prawda metafizyczna. Miłość jest źródłem naszego istnienia, miłość ciągle nas w nim podtrzymuje. Dlatego Ten, kto jest samą miłością, nigdy nam jej nie odmawia, wie, że bez niej nic nie możemy. „Kto prosi, otrzymuje” – taka jest Jego obietnica. Prośba może być aktem miłości – gdy ten, kto ją zanosi, sam gotów jest dać, i daje nawet to, czego mu brak lub z czym trudno mu się rozstać.

O. Andrzej Kuśmierski OP, „Oremus” Wielki Post i Triduum Paschalne 2002, s. 34

Czytaj więcej

Książka dnia, 18 lutego 2016

KS. KRZYSZTOF WONS SDS, KS. MIROSŁAW CHOLEWA, STANISŁAW MORGALLA SJ, KS. MAREK DZIEWIECKI, KS. WIESŁAW PIETRZAK SCJ
Diabeł tkwi w pokusach
http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=43552
Łapiesz się na myśleniu, że pieniądze – co by nie mówić – są podstawowym źródłem szczęścia? Odczuwasz, patrząc na innych, ukłucia zazdrości? Gorączkowo sprawdzasz przychodzące e-maile i SMS-y? Masz niekiedy uczucie zamknięcia i zniechęcenia? Ta książka podpowie Ci, jak reagować na podszepty Złego i pomoże odróżnić grzech od pokusy (która grzechem nie jest), pokaże konkretne rozwiązania i kroki na drodze naśladowania Jezusa (kuszonego wszak na pustyni); pozwoli w końcu odkryć radość zwycięstwa i szczęście osobistej wolności.

Czytaj więcej

Czytania na środę, 17 lutego 2016

(Jon 3,1-10)
Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam. Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona. I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do najmniejszego. Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Wstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, oblókł się w wór i siadł na popiele. Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie co następuje: Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Niech obloką się w wory, niech żarliwie wołają do Boga! Niech każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą [popełnia] swoimi rękami. Kto wie, może się odwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, a nie zginiemy? Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

(Ps 51,3-4.12-13.18-19)
REFREN: Sercem skruszonym nie pogardzisz, Panie

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy
i oczyść mnie z grzechu mojego.

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz
a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
Boże, moją ofiarą jest duch skruszony,
pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

(Jl 2,13)
Nawróćcie się do Boga waszego, On bowiem jest łaskawy i miłosierny.

(Łk 11,29-32)
Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: To plemię jest plemieniem przewrotnym. żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia. Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz.

Czytaj więcej

Rozważanie na środę, 17 lutego 2016

Jakąż moc musiało mieć słowo głoszone przez Jonasza, skoro wszyscy mieszkańcy potężnej Niniwy podjęli post i odwrócili się od zła! Jak wielki był ich głód łaski, głód miłości, jak musieli mieć już dość pogrążania się w złu, że przyjęli wezwanie do nawrócenia… Słowo Dobrej Nowiny głoszone przez Chrystusa jest jeszcze mocniejsze. Jakaż więc musi być zatwardziałość nas – ludzi, którzy przesyceni pychą i przewrotnością, tak „uodporniliśmy się” na słowo Chrystusa, że nie jesteśmy skorzy przyjąć wezwania do nawrócenia! „Panie, nawróć nas, a nawrócimy się do Ciebie.”

O. Przemysław Ciesielski OP & Łukasz Kubiak OP, „Oremus” Wielki Post i Triduum Paschalne 2004, s. 30

Czytaj więcej

Książka dnia, 17 lutego 2016

ABP BRUNO FORTE
A wy za kogo Mnie uważacie? W drodze z Jezusem i z Ewangelią św. Marka
http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=43556
Mamy przed sobą jedną z tych małych książek, które – jak mawiał Edmond Jabe`s – trzyma się w jednej dłoni: „Czy wiesz, dlaczego nasze książki mądrości, podobnie jak modlitewniki – pytał nauczyciel swego ucznia – są tak małego formatu? – Ponieważ są to książki o tajemnicy, a tajemnicy się nie rozpowiada. – Skromność duszy, miłość wyrażamy po cichu. Książka naszych mistrzów ma wymiar dłoni otwartych tylko dla nas”, otwartych ku niebu! Tak też powinna być czytana, ponieważ jest to propozycja „ćwiczeń duchowych” dla wszystkich, a zwłaszcza dla każdego z osobna.

Czytaj więcej