Autor: Mateusz.pl

Rozważanie na czwartek, 3 grudnia 2015

Św. Franciszek Ksawery (1506-1552), pochodzący z kraju Basków kapłan i misjonarz, kierował się w swojej posłudze przeświadczeniem, że wielu ludzi na świecie potrzebuje otwarcia oczu na światło Boże. Wrażliwy wewnętrznie na pragnienia Chrystusa, rozpalił się gorliwością szerzenia wiary. Apostołował w Indiach, Japonii oraz Chinach, przyciągając do „światła Ewangelii liczne narody”. Zgodnie ze słowami dzisiejszej modlitwy po Komunii, to Eucharystia zapaliła w nim ogień tej szalonej miłości, który pragnie trawić również nasze serca.

Ks. Mariusz Jedliczka, „Oremus” grudzień 2004, s. 26

Czytaj więcej

Ksišżka dnia, 3 grudnia 2015

BARBARA SHLEMON RYAN
Uzdrowienie wewnętrzne
http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=43028
Wspomnienia traumatycznych wydarzeń czy cierpień, których doświadczyliś-my, ciągle tkwią w naszej podświadomości, nawet jeśli wyparliśmy je z pamięci. Niezaleczone rany jątrzą się w nas i są przyczyną wielu zaburzeń i chorób psychosomatycznych. Mogą też prowadzić do zachowań destrukcyjnych. Jezus może uleczyć rany, które mają tak niszczący wpływ na nasze życie. Modlitwa o uzdrowienie wewnętrzne zaprasza moc Jezusa Chrystusa w głębokie zakamarki umysłu, gdzie Pan przemienia bolesne wspomnienia z ciemności w światłość.

Czytaj więcej

Czytania na œrodę, 2 grudnia 2015

(Iz 25,6-10a)
W owym dniu: Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, odejmie hańbę od swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł. I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremuśmy zaufali, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność: cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.

(Ps 23,1-6)
REFREN: Po wieczne czasy zamieszkam u Pana

Pan jest moim pasterzem,
niczego mi nie braknie.
Pozwala mi leżeć
na zielonych pastwiskach.

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć,
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoją chwałę.

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Kij Twój i laska pasterska
są moją pociechą.

Stół dla mnie zastawiasz
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem,
a kielich mój pełny po brzegi.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana
po najdłuższe czasy.

Oto Pan przyjdzie, aby lud swój zbawić, błogosławieni, którzy są gotowi wyjść Mu na spotkanie.

(Mt 15,29-37)
Jezus przyszedł nad Jezioro Galilejskie. Wszedł na górę i tam siedział. I przyszły do Niego wielkie tłumy, mając z sobą chromych, ułomnych, niewidomych, niemych i wielu innych, i położyli ich u nóg Jego, a On ich uzdrowił. Tłumy zdumiewały się widząc, że niemi mówią, ułomni są zdrowi, chromi chodzą, niewidomi widzą. I wielbiły Boga Izraela. Lecz Jezus przywołał swoich uczniów i rzekł: Żal Mi tego tłumu! Już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. Nie chcę ich puścić zgłodniałych, żeby kto nie zasłabł w drodze. Na to rzekli Mu uczniowie: Skąd tu na pustkowiu weźmiemy tyle chleba żeby nakarmić takie mnóstwo? Jezus zapytał ich: Ile macie chlebów? Odpowiedzieli: Siedem i parę rybek. Polecił ludowi usiąść na ziemi; wziął siedem chlebów i ryby, i odmówiwszy dziękczynienie, połamał, dawał uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do sytości, a pozostałych ułomków zebrano jeszcze siedem pełnych koszów.

Czytaj więcej

Rozważanie na œrodę, 2 grudnia 2015

Gdy Bóg jest naszym pasterzem, niczego nam nie brakuje. Tylko czy rzeczywiście nim jest? Czy słuchamy Jego głosu? Czy idziemy za Nim, dokądkolwiek nas prowadzi? On chce, abyśmy „po wieczne czasy” zamieszkali w Jego domu. Już teraz pragnie nas w nim ugościć, karmiąc nas swoim Ciałem i pojąc swoją Krwią – nie wyczerpującym się nigdy źródłem życia wiecznego. Już teraz więc dokonuje się dzieło naszego zbawienia. Czy to dostrzegamy?

Paweł Bieliński, „Oremus” grudzień 2001, s. 18

Czytaj więcej

Ksišżka dnia, 2 grudnia 2015

KARDYNAŁ GERHARD LUDWIG MULLER
Dogmatyka katolika
http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=43039
Dogmatyka jako naukowy, pełny i systematyczny opis prawd wiary jest podstawą wszystkich dyscyplin teologicznych. Jej poznanie ma zasadnicze znaczenie dla wiedzy, formacji i praktyki katolików. Jest nie tylko pożyteczne, ale wręcz nieodzowne dla osoby wierzącej. Kardynał Müller uprawia podstawowy nurt teologii klasycznej, wolny od relatywizacji i naleciałości ponowoczesnych i liberalnych. W zaciekłych sporach współczesnych między teologią „nowoczesną” a klasyczną unika jednostronności i redukcjonizmu, jego wykład jest nowoczesny, a jednocześnie kontynuuje naukę czystą ortodoksyjnie.

Czytaj więcej